Karadeniz limanında
denizciler şarkı söyler
musallat rüyaları
karadenizde dalgalıdırlar

uykusuz denizciler
pankartlar gibi açılırlar sabaha
kıyısı boyunca uzanan tepeler
"dağlar " diye ağlar
susuz çöller gibiler
ölüyor denizciler
hayalleri denizler kadar
bir’anın dramaları gibiler
İlk ışıkta doğuyorlar oysa
Kelebekler gibi
Ama karadenizde kıyıda
denizciler doğarlar
kalın güz sıcağında
Halsizliğinde okyanusun
çocuklar ana!!!!!!!! diye doğarlar

karadenizde kıyıda
toprak yiyor denizcileri
beyaz masa örtüleri üzerinde çoklar
serin su balıkları gibiler
dişlerini gösterirler size sarı
kriz sermayesi gibi
ay ışığından vazgeçenler
arpa suyu içen adamlar
Ve morina gibi kokuyor
içinde patates ağaçları biter

İşte onların büyük elleri davet eder
dönüşe bir daha
Sonra gülerek kalkar güneşleri
Bir gürültü fırtına içinde
fermuarını kapatarak
Ve dışarı değirmen tarafından
Arka sokaklarda gezerler insanlar

karadeniz de insanlar yüzme bilmezler
denizler dans ederler onlarda
beleme çocuklarım
kadınların göbeklerinde ölürler
Ve dönüp dansettikleri
tükürülmüş güneş gibi
parçalanmış seslerine
kokuşurmuş akordeonler
bükerlermiş boyunlarını
kahkahayi iyice duyabilmek için
aniden birden
Akordeon biter
Bu nedenle, ciddi
Sonra gururlu bir bakışta
getirirler hamsileri
ışıga kadar sererler

karadenizde kıyıda
insanlar üşürler
içki içer denizciler
Ve içki açar kapağını günün
sağlıga içilecekse eger
karadenizde insanlar sıtmadan ölürler
aşağılık mikroplardan tepelere kaçsanda
sınırda durmaz hastalıklar
Hamburger bilmezler
burda hastalar
sırtında çocukları anaların kamburu
tepelere kaçışırlar
Sonunda insanı içki sanırlar
içiyor herşeyleri
içilmekmiş hayat sanki
sofranıza çay olurlar
yada dudağınıza tütün
yanarda verirler kendini gelinlik kızlarımız
onlara vücut veren dalgalı deniz gibi
onurlarını içersiniz
emeğini yersiniz
kavun karpuz yetişmez bizde
bir sarı altın için
Ve ne zaman sarhoşsanız eğer
burnunu diker göğe kızımız
yıldızlara sümkürür
ışıldarlar ağladıkları gibi
sadakatsız kadınlar günü