bezdi kapım ben gibi ,yalnızlığın sesinden
ruh gibi girişinden, sessiz nefesinden
yıldı / usandı tokmak, umarsız bekleyişten...
bir ayak sesi yürüse merdivenden
bir
ölümlünün gözleri geçse
dünya aynamdan yine
gözleri, kör bakmasa
dünyanın !
cüce sözcüklerim
kara deliklerinden çıksa
bir çayır
yeşilinin taze soluğu
çiy olup dökülse içime...
gelen serin nefesin, ayağına kapansam
doya doya ağlasam
fosforlu bir çıkış bulsam
bitmeyen karanlıktan...
can bulsa, resimlerde sararmış vücutlar
can bulsa yine o sarhoş kahkahalar
acıyı uslandıran dil ;
durmadan konuşsa, konuşsa, konuşsa....
Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.