Ben geceleri boğazına baykuş tüyü dökülmüş güvercinler gibi olurum

(En tatlı halimdir bu )

Önceden papatyaları severdim
Şimdi yağmurda açan
fesleğenleri büyütüyorum içimde

Uzun zamandır
dünya da sardunya kokmuyor zaten

Böyle bir şeyin üstünü karalayan kadınlar görüyorum
İnce belli, dar göğüslü
küçük ayakları, büyük elleri olan
kadınlar işte

Şiir yazmak için değilse bile yerimi
değiştirmek için 
Tanrı’yla
konuşmalıyım bir ara

Bir yelpaze göndersin bana
ucu kaçmayan
çoraplardan da istiyorum

Delikli naylon bir poşeti kaldırıp gökyüzüne yama dikeceğim

Ve bundan böyle kadınların üç cebi
olsun istiyorum
Tek renk çiçek fikri  pek hoş değil tabi

rengarenk olsunlar
anason koksunlar
keder değil

Sen istediğin kadar üzüm şuruplarından  ıslıklar çalarak
şarkılar söyle sevgilim

Ben öfkesinden yan yatmış ayrık otlarını ayıklayacağım

Burada  yeşil zeytin ağaçlarının 
insanın içini gıcıklayan 
bir dünyası  var

karnımı duvara dayadığımda
hissettiğim ağrıyı
Aşkın yazıldığı gibi olmadığını nasıl
anlatayım sana

Var say ki, taştan hamamlar  bana göre olmadığı gibi
güvercin beyazlığında da
olamam ki

Sen ki ,  içimden okuduğum şehir isimleri gibisin sevgilim

İt/me beni
Diğer ayağım bürkülüyor.


Fruze Özge