Bu dizeler, içindeki kırgınlığı ve sitemi o kadar yalın ama bir o kadar da derin bir yerden vuruyor ki yüzüze...
Karşı tarafa duyulan o sitemkar serzeniş, şiirin her kelimesinden adeta damlıyor.

​Sanki bir yarayı üflemek ister gibi, bu yoğun ve hüzünlü dizelerin ruhuna sadık kalarak sana bir ses veriş, bir devam niteliğinde şu dizelerle eşlik etmek isterim:

​Sadece kendi karanlığına batan bir kalemin,
Senin terleyen acılarını görmesini beklemek...
Belki de en büyük yanılgı buydu.
​Oysa bir kez, sadece bir kez
Ezberleri bozup sarılsaydın,
Ne bu temmuz ortasındaki ayaz kalırdı,
Ne de parmaklarının arasından dökülen o saçlar.
​Şimdi bir şairin hiç basmadığı topraklarda,
Koklamadığı fesleğenlerin kokusunu arıyorum.
Sardunyalar bükmüş boynunu,
Senin sevmediğin her şey gibi,
Onlar da yabancı bu mevsime.
​Sen göğsündeki o kara delikle övünedur,
Ben dizlerimin üstünde bıraktığın o izlerle
Kendi gökyüzüme yürüyorum.
Sürünerek de olsa,
Senden uzağa...

Tebrikler kutlarım KALEMİNİ ŞAİRE kardeşim

Yüreğine sağlık kalemin daim olsun inşallah

Her zaman ki gibi kendi tarzınızda;; Gönlünüze gelen ilhamınızı, yazan kaleminiz dert görmesin, bizlerde okuduk beğendik, daha nice şiirlerde buluşmak dileğimle sağlıcakla kalın...

Fesleğen bana ilk yazdığım şiirimi hatırlattı kaleminize yüreğinize emeğinize sağlık

"Kelimelerinizin dünyasında, kapak sözünüzdeki gibi 'yaralarından birbirini tanıyan' o asil ruhu hissetmek çok etkileyici. 'Temmuz sıcağında yüzün güz rengini alması' ve bir dizede fesleğen kokusu arayan o sitemkar üşüme hissi içime işledi. Kelimelerinizi böylesi muazzam bir estetikle harmanlayan asil ruhunuza, kaleminize sağlık kalemdaşım. Çok derin, çok özel bir eser olmuş. Şiirle kalalım."

Başlığı gibi fesleğen kokan dizeler... iyi ki karşılıksız aşklar var... yoksa bu kadar şaheser nasıl doğardı...

Çok güzel bir şiir.
Emeğinize sağlık...

Ben böyle şiirlere HÜZÜNLÜ GÜZEL diyorum yüreğinize sağlık tebrikler sevgiler.