gökyüzüne yağmur olduğum o dar vakitlerde
esnek ağızlara yama olduğum kadar
yüzüne bakıp insan sandıklarımın
ısırgan otuyla yıkadım sabahlarını

yıllara meydan okuyan cümleleri
göğsüme istifleyen
çocuklar kadar olmasa da
yol kenarında açan gül kurularının
karnına ağrı olmaktan öteye
geçmedi adım

şimdi bu soğuk kış mevsimlere de küsmek gelmiyor içimden
ve fesleğenlere olduğundan
fazla anlam yüklemek
beni olduğumdan daha fazla göstermeyecek

ve kimse kimsenin imla hatalarını önüne
döküp kalbiyle düzeltmeyecek bilmiyorum

ve suya yazdığım onca mektuptan
sadece bir tanesi sapanı eline alıp
kanatsız kuşların göğsüne
uflerken yalanlarını
biz ilk yaz çiçeklerine anlatacağız kalpte olanı

biliyorum , yüzlerindeki o kusursuz
güzelliği ile övünenler
tenhadaki günahlarına sarılıp uyurken

hiçbir şiirin öznesinde
fakir bir cümleden öteye gitmeyen
imha olmayacak

ekşi erik yaprağı kokacak bazı akşamlar
biliyorum, göğsünüze batan o iğne
genzinizden de hiç çıkmayacak..

Fruze Özge