Kendi gizli ayıbına kör olan insanoğlu,
Elin noksanına hevesle kurar tuzakları.
Kırık çömlekten farksızken kendi balçığı,
Elin çatlağına taş atmaktan usanmaz hiç biri...

Dün gece meyhanede bir çömlekçi gördüm,
Toprağı yoğururken usulca fısıldadı:
"Şu çiğnediğin çamur bir zamanlar bir mağrurun başıydı,
Şimdi ne yargılayan kaldı geriye, ne de o hiddetli kadı..."

Kendi kusuruyla saklambaç oynayan gafil,
Elin günahıyla cennet mi kazanır sanır?
Gök kubbe altında hepsi birer piyon bu oyunda,
Ecel perdesi çekilince ne yargıç kalır, ne sanık...

Doldur ey saki, şu fani dünyanın kadehini,
Biz ki günahımızla, sevabımızla bu topraktanız.
Bırak hırkasını temiz sanan o hadsiz sofuları;
Onlar süslü cümlelerle kendilerini aklayadursun,
Biz kendi kırığımızla barışık, bu mecliste sarhoşuz...

Ne eylemler gördüm üstü ak, içi zift gibi kapkara,
Ne sevdalar gördüm elin dilinde bir utanç pazarında.
Herkes kendi terazisinde sütten çıkmış ak kaşık,
Oysa tartıya vursan ruhunu, kefeler yerle yeksan...

Ayna tutarlar başkasının eğri büğrü gölgesine,
Kendi yüzündeki karayı görmez de kibirlenirler.
Ey göklerin sırrına akıl erdirdiğini sanan gafil,
Toprağın altına girince ne kibrin kalır, ne elbisen!

Gündüzleri arif, geceleri kör birer mahlukuz hepimiz,
Bir lokma ekmeği bölüşürken bile hesap tutarız.
Kimin ne kadar yandığını bilmeden üfleriz koru,
Oysa yangının külü de birdir, toprağın harcı da...

Biz ki yıldızların çarkını döndüren ustaya biat ettik,
İnsanın insana kurduğu bu ucuz mahkemeyi neyleyim?
Ayrık otunu ayıklarken gülü koparan akılsızlar,
Sevginin ne olduğunu nereden bilsin bu katı yürekler?

Geçer bu ömür kervanı, ne hancı kalır ne yolcu,
Bir kadeh şarabın renginde süzülür gider zaman.
Aman dileme kimseden, kimseden adalet bekleme;
İnsanın en büyük zindanı, kendi vicdanına kurduğu tuzaktır...

İşte geldik, gidiyoruz bu tozlu panayırdan usulca,
Ne kimsenin günahı bize mülk, ne bizimki başkasına borç.
Doldur saki! Son yudumu içelim bu fani aynanın karşısında:
"Varsın onlar ayıpsız olduğunu sansın bu dünyada,
Biz kendi kusurumuzla sevdik bu ömrü, lekesizce ve sarhoş..."