Biz seninle en çok imkânsızken yakıştık birbirimize,
Kimsenin göremediği bir bağla, kimsenin bilmediği bir dilde sevdik.
Kavuşmak sadece bir ihtimaldi bu çetin dağ yollarında;
Vazgeçmemek ise benim sana olan en büyük yeminimdi...
Şimdi hangi uçurumun kenarından geçsek,
O gizli dilin fısıltısı çınlar rüzgârda.

Bir yol uzanır önümüzde, sonu belirsiz ve dik virajlarla dolu,
Tüm tabela işaretleri imkânsızı gösterir bize.
Ama bilmezler ki biz kavuşmanın değil,
Böyle imkânsızca yan yana durmanın sevdalısıyız.
Kimse görmedi göğsümüzün ortasındaki o kırık mühürü,
Kimse anlamadı bu kederli yolculuğun anlamını...

Biz seninle kalabalıkların ortasında dilsizdik,
Sadece gözlerimiz konuşurdu o bilinmeyen alfabeyle.
Araya mesafeler girdi, yollar uzadı, dağlar geçit vermedi;
Ama ne zaman bir fırtına kopsa bu coğrafyada,
Avucumdaki o gizli bağ gerildi, canımı yaktı,
Yine de kopmadı, kopamadı sevgilim...

Vazgeçmek kolaydı, herkes gibi arkasını dönüp gitmek zahmetsizdi.
Biz zor olanı seçtik; imkânsızlığın tam ortasında barikat kurduk.
Varsın hiçbir kehanet bizi yazmasın mutlu sonlara,
Varsın takvimler kavuşacağımız günü göstermesin.
Seni bu dille sevmek bile yetti bana,
Bu dünyadaki bütün kavuşmalardan daha mağrur, daha diri...

Gece çöker dağların üstüne, sis kaplar uzun asfaltı,
Gözlerimin önünde yine o pes etmeyen duruşun.
Bir yemin ettim ki ben senin yokluğuna bile;
Hangi rüzgâr eserse essin bu virajlı yollardan,
Seni sevmekten, sana doğru yürümekten vazgeçmeyeceğim.
Çünkü biz imkânsızlığın en güzel çiçeğiyiz bu kayalıklarda...

Kimin ne söylediği, dünyanın neye karar verdiği önemsiz artık,
Biz kendi alfabemizi yazdıktan sonra bu dilsiz kente.
Bırak imkânsız desinler, bırak "kavuşamazlar" diye fısıldasınlar.
İçimdeki o gizli bağ, o kopmaz yemin durdukça göğsümde;
Ben seninle aynı yolda, aynı kaderin izindeyim...

Şimdi farları sönsün bu yolculuğun, karanlık sarmalasın bizi,
Ne giden bir otobüs var geride, ne de varılacak bir durağımız.
Anlarız ki bu dünyadaki en büyük vuslat;
İmkânsızlığın koyu gölgesinde bile,
Aynı yemine baş koyup, o gizli dilde susabilmektir...