Seni Özleyerek Tamamlanmak

Tanıştığımız o ilk gün, sıradan bir hayat durağıydı sanki,
Gözlerinin kıyısında koskoca bir ömrü kaybedeceğimi hiç bilmiyordum.
Bir tek tebessümünle tutuştu ruhumun en kuytu yangını,
Meğer her gün seni özleyerek, seninle eksilip seninle dolmakmış alınyazım.

​Şimdi hangi rüzgâr esse, senin deniz kokan tenini getirir tenha sokaklarıma,
Geceler, o simsiyah saçlarının derinliğinden çalar en tatlı uykusunu.
Kalbimin en ince teline vurur adının her bir hecesi,
Seni sevmek; kurak bir çölün ortasında asırlık bir gülün açmasını izlemektir.

​Gönlümün mühürlü sarayında tek sultanım, ey ruhuma dokunan kadın,
Yokluğun bile öyle mağrur, öyle kutsal bir vatan ki benim göğsümde.
Gözlerimi kapatsam sen, dünyayı açsam yine sensin kalan;
Ben seninle var oldum, senin özleminle yandıkça tamamlanıyorum.