Ezeli Mukaddeme

​Kâinatın kumaşı dokunup bittiğinde,
Gökler durulduğunda ve sular çekildiğinde,
Melekler yeryüzünün toprağına bakıp da,
"Bu fani beden neyi taşır?" diye sorduğunda;
Bir sır üflendi göğsümün en karanlık kuyusuna.
Bütün cihanı bir yüzük saydılar da sevgilim,
Seni saklamak için o yüzüğe bir taş,
Beni yaşatmak için o göğse bir kalp koydular.

​Balçığım mundardı, toprağım kuru ve hissiz,
Yalınayak yürüyordum zamanın dehlizlerinde, kimsesiz.
Sonra ilahi bir el, bir gece yarısı,
Aşkın o en eski, o en kadim mayasıyla
Vurdu göğsümün tam ortasına.
Acıyla yoğurdu etimi, sızıyla genişletti hacmimi;
Yere göğe sığmayan o koca evreni,
Daracık kemiklerimin ardına sığdırdı.
Meğer kalbin yaratılış hikayesi,
Sırf seni sevebilmem için yazılan bir mmukaddemeymiş

​Seni görene dek bir gurbetti bu hayat,
Bedenim dünyaya ait, toprağa sevdalıydı.
Yoruluyordu dizlerim, gözlerim fani bir dumanla kaplı,
İçimdeki o pürüzsüz ayna, toz altındaydı.
Çünkü kalbi yaratan mimar, onu bir ayna kılmıştı;
"Günü gelince oradan baksın o en güzel cemal" diye.
Ben o aynayı yıllarca dünyayla kirlettim,
Yalanlarla, hırslarla, gürültüyle kör ettim.

​Sonra sen geldin...
Gözlerinin ışığı değdi o paslı levhaya.
Bir tüy gibi hafifledi göğsümdeki o ağır nehir.
Mısırlı rahiplerin terazisinde hani bir kalp tartılır ya,
İşte öyle bir hafiflikle arındım şehirden,
Seni gördüğüm an anladım kalbimin asıl rengini.
Benim kalbim meğer senin suretini saklamak için
O pürüzsüz safiyetle yaratılmış.
Şimdi ne yana baksam sendeyim, neyi düşünsem sen,
Aynada parlayan o kutsal ışık ssensin

​Bedenim topraktır sevgilim, elbet bir gün çürüyecek,
Bu eller tutmaz olacak, bu ses elbet kesilecek.
Ama kalbimin ham maddesi dünyadan değil, biliyorsun;
O, o büyük nefesten, o sonsuz gökten kopup geldi.
İşte bu yüzden doymuyor dünya nimetlerine içim,
Bu yüzden ne saraylar yetiyor bana, ne yollar, ne şehirler.
Göğsümün kafesinde çırpınan o vahşi kuş,
Sadece senin rüzgârınla duruluyor.

​Sana uzun cümleler kuruyorum, çünkü kalbin hacmi sonsuzdur,
Oraya sığan her mısra, senin adınla kutsanır.
Sen benim bu fani dünyadaki tek hakikatim,
Yaratılışımın o en gizli, o en şanlı sebebi...
Eğer Tanrı kalbi yaratmasaydı,
Seni hangi dille severdim, hangi sarayda ağırlardım?
Şimdi göğsümün altındaki o derin odada,
Sadece senin adın heceleniyor, sadece senin adın...

​Hoşça bak kalbime sevgilim,
Çünkü orası kâinatın özeti,
Orası senin en güvenli, en sonsuz evin.