​Bi şev sakiya canê, meyê daxilî can kir
Dilê min ji bo dildar, dîsa hov û giran kir
​Pervane li dor şemê, feda kir ser û ruhê
Wî agirê deryayê, cerg û dil birîndar kir
​Nale-nala bilbil hat, ji nav bax û bostanan
Ew qasidê sewayê, bîna gulê derman kir
​Farsî ku dibêjin dîn, felsefeya kûr û geş
Kurmancî bi vî dengî, canê me bîhnxweşxan kir
​Zimanê teyran bixwîn, da ku tu sirrê binfahm kî
Ew pîrê ku di qesran de, qesta dilê heyran kir
​Meyxane bûye derya, sakiya rûmetê hat
Kas tije kir ji nûrê, derya tîbûnê ferman kir
​Çavên reş û dildarî, nêrîna wî ya dîn e
Wî bîna keder û xeman, ji rûyê zevî winda kir
​Aşiqê di vê rêkê de, ne tirs e ji şûr û bîr
Wî serê xwe di vî babetî de, fedaî canan kir
​Feqî ku di nav dila de, çûye ber bi dildarê
Bi pênûsa xwe ya zêrîn, navê yara xwe fîğan kir
​Ew dewrê ku qediya ye, dîsa zindî bû îro
Vî dengê qedîm û pîr, ruhê mirî xortan kir
​Bi dawî bû ev dîwan, lê agirê dil neçû
Ev xezala pîroz û paqij, dildar şa û xendan kir