1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
140
Okunma
Elin kalem tutar, derler: "şâir ola…"
Lâkin sözün arsız, yüreğin hâr ola.
Zikrinde ne hak var, ne de bir haya,
Eşek bile utanır senden, ey bed-nâm edâ.
Elin kalem tutar derler, şair sanırlar seni,
Lâkin o kalemle yazdığın nedir, hezeyân mı, fenâ mı?
Eşek bile ar eder senin serkeş halinden,
Zîrâ onun bile vardır bir izzeti, bir şerefi,
Sen ondan dahi mahrûmsun, ey sefîl-i kalemkâr!
Ne hayân var sözünde, ne vicdân kalmış dilinde,
Hakkı inkârla ömrünü eskitmişsin bir sergüzeşte,
Mânâdan bihabersin, yalnız laf eylemektesin, eşekliğin yine üstünde.
Sana meth ü senâ değil,
Ancak hicv-i âlî yaraşır.
Kalemin, kalem değil;
Bir riyâ fırçası, bir zillet deryası.
5.0
100% (1)
Cevap Yaz