1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
64
Okunma
Gece saçlı o esmer yâre düştüm, bî-vefâ tendir,
Kafes ardında narin bir kuş olmuş, dermanı bendedir.
Bilekleri bağlı, can bitkin, evinde bî-huzur lakin,
Onu hapsetseler de ruhu özgür, pek bilendir.
Boyum selvi, kavi cismimle heybet sahibiyim amma,
Onun rüzgarı karşısında kalbim çaresiz bir dikendir.
Ezelden körkütük yandım, fakat mesafem edeptendir,
Dokunsam incinir hüzünle, korkum o nâzenindendir.
Bu yangın bitti derken, her bakış kalbi deşendir.
Uzak durmak ölüm, yaklaşmak zor bu alemde,
Bizim vuslat mühürlenmiş, zaman mahşere dâfîndir.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz