0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
46
Okunma
Zerre kadar cevheri yokken sedef sanır kendini,
Aslı toprak olan, taht-ı süleyman sanır kendini.
Ne irfan bağından gül dermiş, ne bir marifet bilir,
Kargadır aslı lakin, bağın bülbülü sanır kendini.
Hırka-i atlas giyse de eşek, yine merkeptir özü,
Taç takınsa kel kafa, şah-ı cihan sanır kendini.
Kemik bulan köpektir ki sahibine hırlar durur,
Bir damla haram suyla hikmet deryası sanır kendini.
Asalet dediğin mal mülk ile tartılan yük değildir,
Ruhu çıplak olanlar, urba ile sultan sanır kendini.
Ey bî-asl! Sarayın altın olsa da kabrin daralır,
Fani gölgesine bakıp da kendini cihan sanır kendini.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
