Yağmurları sevebilirdim
Eğer dindirseydi içimdeki harı
Her damlada seni görebilirdim
Silip götürseydi şu beyaz karı.

​Toprağa düşen her küçük damla
Bir fısıltı taşır eski günlerden
Gönül avunurdu tatlı bir gamla
Bir ümit filizi doğsa derinden.

​Sokaklar ıslanır, lambalar yanar
Kaldırım taşında gezer gölgeler
İçimde bir çocuk çocukça yanar
Hâlâ o maziden bir haber bekler.

​Camlara vururken damlanın sesi
Bir beste yayılır boş odalara
Tükenir ömrümün son hevesi
Karışır hayalim ak dalgalara.

​Yağmurları sevebilirdim elbet
Gözümdeki yaşı gizleseydi yar
Bitseydi içimde büyüyen gurbet
Gelseydi beklenen o güzel bahar.

​Bulutlar gökyüzünü kapladığında
Bir hüzün çökerdi sessizce şehre
Zaman kendi kendini yaraladığında
Muhtaç kalıyordum tek bir cevire.

​Akrebin yelkovana savaş açtığı
O zor saatlerde dururdu dünya
Karanlık gecenin korku saçtığı
Anlarda biterdi en tatlı rüya.

​Şemsiyeler açılır, insanlar kaçar
Herkes bir sığınak arar kendine
Yalnızlık göğsümde yara açar
Bırakır ruhumu dert kemendine.

​Dumanı tüterken son sigaramın
Ciğerim sığınırdı dertli dumana
Çaresi yok mudur bu ağır gamın
Sitemim geçmiyor zalim zamana.

​Yine de bir umut, bir sorağ diye
Yollara bakardım her yağmur sonu
Gökkuşağı gökten bize hediye
Belki de anlatır bittiğini bu yolu.

​Yağmurları sevebilirdim inan
Sırılsıklam aşık olsaydı kalbim
Geçip gidiyor bak eldeki zaman
Sana ulaşmaktır yegane ahdim.

​Sus sözüm kalmasın yarım
Yağsa da yağmur, dinse de fırtına
Sendedir benim o en son kararım
Yükledim sevdamı dert katırına

YEŞİLIRMAK