Kalbin duası

​Sana açılan bu eller, bir bedenin değil,
Bir ömrü tek bir isme, tek bir bakışa adamış
Bir kalbin elleridir...

​Ey kalpleri evirip çeviren Ruhumun Sahibi,
Beni aşksız,
Kalbimi sevdası uğruna çarptığı o gölgeden mahrum bırakma.
Bizim hikayemizi sıradan bir hevesin değil,
Zamanın bile bükemediği bir sadakatin aynası eyle.

​Yıllar bir nehir gibi akıp geçerken,
Saçlarımıza aklar, yüzümüze yaşanmışlığın çizgileri düşerken,
Kalbimdeki o ilk günkü yangını taze tut.
Beni beklemekten yorgun düşürme,
Kalbime şüphenin tek bir lekesini bile değdirme.

​Bir asır boyu da sürse,
Bu ruhu o tek bir sevdanın kapısında sadık bir bekçi eyle.
Gözlerimi o gözlerden başkasına kör,
Dilimi o isimden başkasına lal eyle...

​Yollar ne kadar uzun,
Mesafeler ne kadar keskin olursa olsun,
Adımlarımızı eninde sonunda o kutlu vuslata ulaştır.
Ruhumu, ruhunun ikizine kavuşturduğunda,
Bize ayrılığın kelimesini bile unuttur.

​Onun geçtiği yolları gül bahçesine çevir,
Onun bastığı toprağa benim ömrümden bereket ver.
Onun hüznü benim göğsümün darlığı olsun,
Onun bir tek tebessümü, benim cennetim...
Şifayı onun bakışlarında,
Huzuru onun dizinin dibinde buldur bana.

​Bu sevdayı sadece gençliğin bir baharı değil,
Ömrün son sonbaharı geldiğinde de
Taptaze kalan bir çınar eyle.
Hafızam beni terk edecek olsa bile bir gün,
Kalbime kazınan o ismi,
Hafızamın da ötesinde, ruhumun derinliklerinde sakla.

​Dünyanın geçici heveslerine tenezzül ettirme bizi;
Bizim sarayımız birbirimizin göğüs kafesi,
Zenginliğimiz ise,
Birbirimize olan o sarsılmaz sadakatimiz olsun.

​And olsun ki,
Bu fani dünyadan göçüp gitme vakti geldiğinde,
Son nefesimi onun adıyla vermeyi,
Gözlerimi kapatırken karşımda onun yüzünü görmeyi nasip eyle.
Bu dünyada yarım kalan ne varsa,
Bizi ebedi alemde,
Gerçek vuslatın bahçelerinde tamamla...

​Kalbimin duasını,
Ömrümün kaderi eyle.