Bahar gelecek!
Neşesi yükselecek çocukların.
Semâsında ezan yankılanırken
Susturulan silahların
Namlusuna takılacak güller.

Süngülerden temizlenecek kan,
Şehittir toprağın altında nice yatan.
Mazlumun gözyaşı dinecek bir gün,
Sabırla yoğrulan dualar kazanacak.

Yükselecek…
Kat… Kat…
Dua olup melek kanadında marşım.
Kaldırın, tutun ucundan;
Bu dava için işte bu son naaşım.

Haberi yayılsın Kudüs’ün
Gölge gölge ufuklar halinde.
Bir çocuk gülsün diye Mescid’in avlusunda,
Binlerce çocuk şehit oldu bu uğurda.

Kırılsın zulmün paslı zincirleri,
Dağılsın karanlığın nöbetleri.
Bir sabah vakti tekbirlerle
Uyansın ümmetin şehirleri.

Analar evlatlarına sarılsın,
Yetimlerin yüzü gülsün yeniden.
Kopan zulmün zinciri
Uçan umudun güvercinleri.
Kanatlansın göklerden.
Yeniden.

Ve o gün geldiğinde bilinsin ki;
Zafer ne kılıcın ne de kuvvetindir.
Zafer, hakka inananların,
Secdede ıslanan alınlarındır.

Bahar gelecek!
Bunu rüzgârlar fısıldıyor dağlara.
Bunu yıldızlar yazıyor gecelere.
Bunu mümin yürekler taşıyor yarına.

Bahar gelecek!
Ve yeryüzü bir kez daha şahit olacak;
Zulüm ne kadar büyürse büyüsün,
Hakikat mutlaka galip gelecek.


Serdar Özyanız