Ne varsa küle dönen, o yangından payımdır
Sustuğum her bir cümle, en gürültülü ayımdır
Ben kendimi tüketip sende çoğalttım ama
Meğer senin ederin, sunduğun o pay kadardır

​Gözümdeki o perde düşüverdi nihayet
Ne bir sitem kalmıştır içimde ne şikayet
Yalanlar denizinde yüzdürdüğün bu gemi
Kıyıya vurduğunda koptu asıl kıyamet


Söndü içimde artık o kor gibi yanan ateş
Doğmuyor karanlığa beklediğim o güneş
Kendi ellerimle ben taht kurmuştum gönlüme
Gördüm ki her sarayda varmış bir hilekar eş

​Şimdi hesabı kesip arkama bakmıyorum
Gözümden düşenleri bir daha takmıyorum
"Bu kadardık" dedin ya, haklıydın baştan sona
Ben artık bu sularda mum bile yakmıyorum

Adını unuttuğum o yollardan geçtim de
Kendimi kaybederken aslında hep seçtim de
Sana verdiğim ömrün her bir damlası helal
Ben senin kuraklığından çok zaman önce göçtüm

​Şimdi bomboş bir sayfa, yeni bir gökyüzü var
Ne gönlümde o sızı ne yürekte eski dar
Bitti o ağır roman, kapandı tüm sayfalar
Bize biçilen ömür, işte tam "bu kadardı" yar
YEŞİLIRMAK