Yıllarca içimde yandı bu korlar,
Sormadı halimi o zalim kullar.
Şimdi önümüzde uzanan yollar,
Sorulunca durma, inlet o yeri;
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Bunca yıl yükünü ben tek taşıdım,
Gözümün yaşını gizli kuruttum.
Sanma ki bitti o, sanma unuttum;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Gençliğim ziyan oldu, ömrüm talansa,
Sırtımdan yediğim bunca yalansa,
Hesap günü gelip mizan kurulsa;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Dünyada vermedi bana bir huzur,
Açtığı yaralar içimde sızlar.
Şahit olsun gökte bütün yıldızlar;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Adalet mülkünün bittiği yerde,
Kapansın istenen o kara perde.
Derman aranmaz ki bu derin derde;
Sorulunca Hakk’ın helâlmi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Geriye dönülmez, bu son karardır,
Affetmek kötünün işine yarardır
Ruhumu kaplamış simsiyah efkardır
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Ağustosta dondum, temmuzda üşüdüm,
Yere her düştüğümde kalkmayı düşündüm.
Ben senin gözünde sadece bir düştüm;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Arkamdan ağlayan o gözler yalan,
Bana o karanlık günleri salan.
Bir enkazdır şimdi geriye kalan;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Ne sitemim biter, ne diner bu kinim,
Yıkıldı güvenim inancım, evim.
Sen benim katilim, sen benim ecelim
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Yıllarca dilimde kilitliydi heceler,
Uykumu kurşun gibi böldü geceler.
Çözülsün bağlanan bütün sesler,
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​Diz çöküp önümde yalvarsan bile,
Gözünden sel gibi yaş akıtsan bile,
O kara toprağa karışsan bile;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.

​İşte son söz budur, ötesi de yok,
Söylenen yalanlar bağrımda bir ok.
Sana verecek bir zerre hakkım yok;
Sorulunca Hakk’ın helâl mi diye,
Feryat et kalbim, "Hayır!" diye.