Hangi yüze gülüşüp ağlasam bilemedim
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere
Yokuş düze savrulup dersimi alamadım
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere


Seneler salı verdi yürek darağacında
Geçikmiş arzularsa gecenin kıyısında
Tek onun adı vardı bu sevda inancımda
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere

Kara girdaplar yuttu götürdü izlerini
Esip deli rüzgârlar kırdı döktü sözlerini
Aşk-ı cerrahı çizmiş silinmez izlerini
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere

Renkler küle dönüştü toprağın kemerinde
Mavi sustu usulca ışığın üzerinde
Hangi düşe yaslansak küller kaldı yerinde
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere


Çöllerde susan sözü baharın adı meğer
Umudun ince telde kırılıp yere değer
Bilmediğimiz tek şey ıstırap kalpte soğur
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere

Dalga susturdu bizi çaresizdik her zaman
Önümüze serildi terk edilmiş bir liman
Pusula yönsüz kaldı geceler oldu duman
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere

Zaralıcan, sırrımı sır eyledim yıllara
Medet diye sarıldım kaderi hiç ellere
Kulağa sustu zaman döne döndüm küllere
Şimdi yol şaşkınıyım sığındım hecelere

25-05-2026

İST
ZARALICAN