0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
32
Okunma
Pazar yerindeki kalabalıkları izledim; onlar aşkı bir ticaret, bir takas sanıyorlardı.
"Ne kadar verirsem, o kadar alırım" diyenlerin dünyasında yerim yoktu.
Onlar sevgiyi bir merhamet pelerini gibi giyiyorlardı;
Oysa ben kendime sertliği öğütledim; elmas gibi parlak ve keskin olmayı seçtim.
Ben, kendi ruhumu yontan heykeltıraşım; kendimi en yüksek halime zorlayanım.
Yıkık bir duvar gibi birine yaslanmayı reddettim,
Göğe yükselen bağımsız bir sütun gibi dimdik durdum.
Zayıflığımı paylaştığım değil, gücümün taştığı yerdir benim meydanım.
Böyle dedim kendime: "Ben kendimi kurtarmaya geldim, bir başkasına bağlanmaya değil."
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
