Söndü sitemin narı, külü bende yadigar,
Dile geldi dilsiz dert, sustu koca bir rüzgâr.
Yaralı bir ömürden geriye ne kalır yar?
Geçtiğimiz yollarda ayak izimiz kaldı,
Karanlık gecelerden geriye gündüz kaldı.

​Gönül hırkası yırtık, yaması sabırdandır,
Bu bendeki metanet, kuldan değil yârdandır.
Şimdi varsın atlasın rengi başkasına kalsın,
Bize bu dervişane, bu mağrur duruş kaldı.
Yandık da kül olmadık, sönmeyen bir köz kaldı.

​Hani her mutlu rüya kalırdı ya yarıda,
Hani hep çırpınırdık o dipsiz kuyularda...
İşte bak, şimdi adın yankılanır deryada.
Gönül yakan bir şarkı... Dilinde kalsın tadım,
Sana son bir mirastır bükülmeyen şu boynum.

​Varsın her kapı kapansın, ardı yüz yıl karanlık,
Biz kapıyı içerden açtık, bitti o anlık...
Gözlerinden dökülen her damla yaşa inat,
Kaderi dize getiren, aşk kokan her adım...
Unutulmaz bir yemin, silinmez bir iz kaldı.