0
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
134
Okunma
ben hep kor taşıdım duldamda
muska olarak taşıdım aşkı boynumda
fırtınalara yuvayken göğsüm
ısındım böylece ateşiyle
dayanılmaz acılara katlanmak
kolay değildi elbet
uzun kış gecelerinde
bir başına hasretin koynunda
çürüyen bir gül yaprağıydı hayat
duaya açılan avuçlarımda
kıyama durdum yürüdüğün sokaklarda
savurdum günâhlarımın küllerini
kentin isli damlarına
kurşuni şafaklarda
damıttım acıyı dudaklarımdan
feleğin zalım çarkına
uzaklarla sözlüydüm
kıyılmıştı nikahım imkansızlıkların kıyılarına
gölgemle kavgalıydım
bütün mümkünleri reddedip
göğsüm açık bıraktım kendimi
mümkünsüzlüklerin sularına
şimdi yahut sonra
yakıyorum usulca sonsuzluğa
sana ve aşka dair ne varsa
Necat Uslu
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.