2
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
249
Okunma
kimseler duymuyor
bir tufan kopuyor içimde
avazım çıktığı kadar susuyorum
gecenin fecrinde
tırnaklarım etimde
kan kuyusu gözlerim
nice vakittir tavanda
paslı bir demirden yapılmış
ters soru işaretinde
ip boynumda değil
çengel ciğerlerimde
saçlarınla teyellenen gece
katran bir yalnızlık olup
patlıyor alnımın orta yerinde
akrepler dolaşıyor tenimde
deli bir kısraksın
dört nala koşuyorsun
benden azade
yorgun kalbimde
senden uzakta
bu şehirde
çöl benim içimde
...
Necat Uslu
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz