19
Yorum
40
Beğeni
0,0
Puan
186
Okunma
sessizliğin en derin yerinde
bir çağrı düşer kalbime—
ne rüzgâr taşır onu
ne de dünya gürültüsü örter
ince bir sızı gibi,
ama rahmet kokar
ellerim yorgun,
gözlerim dağınık sokaklardan dönmüş
içimde biriken paslı zaman
bir secdeyle çözülür ansızın
alnım toprağa değdiğinde
yeryüzü annem olur
kabul eder bütün kırıklarımı
ve göğe açılır içimde gizli bir kapı
her rekât
bir zincirin çözülüşü
her tekbir
dünyanın omzumdan inişi
kalbim,
uzun zamandır unuttuğu bir dili konuşur
“yakın” der,
“çok yakın”
karanlıkların bile bir sınırı varmış
anlıyorum
bir ayet gibi doğuyor içime sabır
ve gecenin en kuytu yerinde
ışıkla yazılıyor adım
namaz—
bir kaçış değil
bir varış aslında
sürgün olduğum kendimden
geri dönüş yolu
ve ben
her secdede biraz daha
kurtuluyorum
Müjgân Akyüz Dündar
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz