18
Yorum
32
Beğeni
5,0
Puan
124
Okunma
Göğün en derin yerinde
sessizce eğilen bir yıldız gibi
başını kalbine koyan bir kul gördüm
ne fırtına onu devirdi
ne de karanlık yolunu yuttu
çünkü o, rüzgârın değil
rabbine yaslanan bir ağacın sabrını taşıyordu
toprak konuştu ayaklarının altında:
“eğilen filiz, kırılmaz” dedi
ve o, alnını secdeye her değdirişinde
kendi içindeki çölü suya çevirdi
dağlar kibirle yükselirken
o, bir damla gibi indi yere
ama deniz oldu sonunda
sessiz, derin ve sonsuz
elleri boş görünüyordu belki
ama avuçlarında dua vardı
ve dua, görünmeyen bir köprü gibi
onu ateşten de geçirdi
karanlıktan da
ey kalbim, unutma—
yüksek olmak değil mesele
yüksek olana teslim olmak
çünkü en çok eğilen baş
en çok yükselen ruhtur
ve en çok teslim olan
en çok kazanan olur
Müjgân Akyüz Dündar
5.0
100% (22)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
