0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
55
Okunma
Biraz suskunluk koyarsın en alta,
kimse açıp da kurcalamasın diye.
Üstüne birkaç eski fotoğraf,
gülüşleri sararmış ama hâlâ sıcak.
Bir köşeye kırık bir “keşke” iliştirirsin,
tozlanır zamanla, hafifler sanırsın—
ama en çok o ağırdır.
Sandık dediğin, kilitli değil;
insanın kendine kapattığı bir odadır.
Anahtarı cebinde gezdirirsin de
hiç kullanmaya cesaret edemezsin.
Ve bir gün…
hiç beklemediğin bir anda açılır kapak—
ne koyduysan içine
hepsi gözlerinin içine bakar.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
