0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
130
Okunma
Ay karanlık—
ama bu, basit bir yokluk değil;
ışığın kendini geri çekişindeki incelik,
bir tür estetik suskunluk.
Gökyüzü, derin bir düşünce gibi
katlanmış üstüme;
her kıvrımında ertelenmiş bir aydınlık,
her boşluğunda saklı bir ihtimal var.
Ben ise bu gecede
yalnızca bakan değilim—
karanlığın anlamını
içimde çoğaltan bir tanığım.
Ay karanlık, evet,
ama bu karanlık
bir eksiklikten çok
fazlalığın taşkın hâli:
Söylenmemiş sözlerin,
yarım kalmış ihtimallerin,
ve belki de en çok—
kendine varmaya çalışan bir ruhun
sessiz ama ısrarlı yankısı.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
