0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
136
Okunma
Gül ve Vuslat
Bir gül bıraktım gecenin koynuna,
Kokusu sen diye sardı içimi usulca…
Her yaprağında adın, her dikeninde hasret,
Sevdan içimde kanayan ince bir sızı gibi.
Uzaklar sustu, yollar dile geldi,
Adımlarım seni aradı karanlık şehirlerde…
Bir vuslat düşü kurdum kirpiklerimde,
Gözlerim uyumadı, umut nöbetteydi.
Gül solmadı ama ben eksildim,
Zaman sensizliğe alışmayı öğretmedi…
Bir dokunsan bahar olur içimde,
Bir baksan, ömrüm yeniden başlar.
Ve bir gün…
Rüzgar sen diye esecek yüzüme,
Ellerin ellerime değdiğinde
Bütün ayrılıklar susacak…
O an anlayacağım;
Bir gülün sabrıymış sevmek,
Ve vuslat…
Yaralı bir kalbin en güzel duasıymış.
Suskun Şair Fazlı Acar
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
