0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
102
Okunma
Anacım…
Sesin, içimde yanan en eski kandil,
Sönmeye yüz tutsa da rüzgârlar,
Bir nefesinle yeniden tutuşur içim.
Ellerin vardı…
Yorgun ama merhameti eksik olmayan,
Bir başımı okşadın mı,
Dünya susardı, acı susardı.
Ben büyüdüm sanmışım anacım,
Oysa hâlâ dizinin dibinde
Kırık bir çocuk saklı içimde;
Her düşüşte sana koşan.
Geceler uzun olunca
Adını fısıldıyorum karanlığa,
Belki bir dua gibi yükselir de
Ulaşır sana, neredeysen…
Anacım…
Sen gittin ,
Ben hep eksiğim hayatta.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
