1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
209
Okunma
Ihlamur Kokusunda
Bir fincan kahve durur avuçlarımda,
sessizlik usulca omzuma dokunur.
Ihlamurun ince kokusu,
akşamın kalbine işlenmiş eski bir mektup gibi.
Rüzgâr, dalların arasından
adını söylemeden geçer.
Ben, hiçbir yere yetişmeyen bir zamanın
en güzel yerinde beklerim.
Ne eksik bir cümle vardır bu anın içinde,
ne de fazlalık bir telaş.
Sadece müziğin uzak sesi,
ve içime usul usul yerleşen huzur.
Belki aşk dediğimiz şey de budur;
bir fincan kahveyi yudumlarken,
ıhlamur kokusuna karışıp
kalbinin, kendine sessizce gülümsemesi gibi
Ben ,
sessizliğin bile şiir olduğu yerden severim seni...
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
