Rıza deyip sustuk diye
Bizi dilsiz sanmasınlar.
İçimizde kor ateş var,
Kül olmuşuz, yanmasınlar.

Şükür dedik her belaya,
Boyun eğdik yazı diye.
Ne gördüysek bu dünyada,
Hepsi geldi “nasip” diye.

Kuru ekmek bölüşmüşüz,
Haram lokma yememişiz.
Dik durmuşuz eğilmeden,
Bir kula da eğilmemişiz.

Kimi saray sayar derdi,
Kimi derde derman arar.
Biz razıyız yazılana,
Kalp bilenle sır açar.

Eksik dedik, sabır dedik,
İsyan bize yakışmadı.
Nice fırtına içimizde,
Ama gönül yıkışmadı.

Gördük malın, mülkün sonu,
Bir kefene sığar insan.
Ne kadar çok ister isen,
O kadar da eksik kalsan.

Rıza ile yürüyenin
Yolu çetin, özü rahmet.
Şükür ile bakan gözde
Zehir bile olur nimet.

Dünya dediğin üç günlük,
Ne büyüttün bu yalanı?
Toprak seni çağırmadan
Tanı biraz bu zamanı.

Ne kazandın kin güderek,
Ne buldun da hırsla yandın?
Bir avuçluk nefes için
Kendini ateşe attın.

Ben razıyım yazılana,
Ne verdiyse başım üstü.
Az diyene çok görünür,
Şükredene dünya süslü.

Ey gönül, sen doğru yürü,
Eğri yola sapma sakın.
Rıza ile dolan kalpte
Ne eksik var ne de yakın.

Kadir TURGUT