Senden Geriye Kalan

Gözlerimde bir boşluk,
Zamanın unuttuğu,
Sessizce ağlayan bir çocuk gibi…
Her adımımda yankılanan,
Sana dair kırık taşlar.

Bir gün bakarken gökyüzüne,
Rüzgârın uğultusunda fısıldadım:
“Burada, bir yerlerde,
Senden kalan her şey hâlâ yaşıyor.”

Gecenin koynunda saklı umutlar,
Düşlerimde açan solgun çiçekler…
Her anımda seni ararken,
Kalan parçalarımı topladım,
Yalnızca senin için.

Elimde tuttuğum anılar,
Kırık bir aynadan yansıyan ışık gibi…
Parçalı ama gerçek,
Sana ait her nefesin iziyle.

Özlemin rüyamda sessiz bir çığlık,
Kalbimde gömülü bir hazine…
Sana söyleyemediklerim,
Sana dokunamadıklarım,
Hepsi birer gölge gibi,
Senden geriye kalan…

Bir gün gelir belki,
Karanlıkta titreyen bu eller,
Sana dokunur,
Senin yokluğunda bile,
Senden geriye kalan her şey,
Hayat olur, umut olur,benimle yaşar…