Senden Geriye Kalan 2

Her sabah uyandığımda,
Sensizliğin ağırlığı düşer omuzlarıma.
Bir nefesin eksikliğiyle başlar gün,
Her gölge, senin yokluğuna yas tutar.

Rüzgâr sana dokunmuş gibi geçerken,
Kulağımda hâlâ fısıltın…
Bir zamanlar elimde olan ellerin,
Şimdi rüyalarımın içinden bakar bana.

Geceyle sarmaş dolaş olduğumda,
Yıldızlara sorarım seni:
“Orada mısın hâlâ?”
Cevap yalnızca kalbimin derinliklerinden gelir:
Seni her düşündüğümde, özlem çoğalır.

Hasretin tadı acı ama gerçek,
Kimi zaman gözlerim yaşla dolsa da…
Senin yokluğunla büyüyen bu sevda,
Senden geriye kalan en değerli hazine.

Ben, sensizliğin içinde bile,
Sana dair her anıyı özenle saklarım.
Her gülüşün, her bakışın,
Her suskunluğun…
Bir bir dizilir ruhumun sayfalarına,
Özlemle, hasretle, sessiz bir dua gibi.

Senden geriye kalan sadece hatıralar değil artık,
Her nefeste, her rüyada sen…
Ben seni beklerken,
Dünya sessizleşir, zaman yavaşlar…
Özlem, en güzel şarkıya dönüşür:
Sana olan hasretin melodisi…