3
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
68
Okunma
Gözlerimde bazen Fırat fırtınası, bazen de Dicle dinginliği.
Sahraya Vahayı, Vahaya Sahrayı taşıyan
Çelikten bir inanmak...
Kaç düğüm dünyanın boğazında Hürmüz?
İnsanlığın iç denizinde Barış tuzla buz.
Nevruz’u sabrından çatlatan rüzgâr uykusunda,
Avuçlar bomboş arşivlerken dünleri,
Hikayesi ninemden, Pepuk Kuşu’nun vicdanı karanlıkta ötüyor;
Kardeş karnında aranan kengerler kayıp hakları diğerinin.
Dağları, denizleri aşıp
Kendine göçenler.
Sahipsiz kaldığında gürleşir özgürce.
Arınarak varılan o tek kapı;
Kimsenin mülkü değil,
Araya kurulan
Kıldan ince, kılıçtan keskin köprü,,
İnsanlığa kapı duvar!
Vaha Sahra
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.