Bir Ömür Sen
Bazı insanlar hayata bir an uğrar,
Bazılarıysa ömür boyu kalır.
Sen benim geçen zamanım değil,
Kalan zamanım oldun.
Bir gün değil,
Bir mevsim değil…
Kalbimin bütün takviminde
Tek bir isim yazıyor artık.
Ne yana baksam
Aynı dua dökülüyor içimden:
Benim hikâyem
Bir ömür
Sen olsun.
Çünkü bazı geceler vardır,
İnsan kendini değil
Bir başkasını düşünerek uyur.
Sokaklar sessizdir,
Şehir yorgundur,
Ama kalbin
Bir tek ismi tekrar eder durur.
Ben o gecelerin içinden geçtim.
Her adımda
Sana çıkan bir yol aradım.
Belki fark etmedin,
Belki rüzgâr taşıdı sesimi
Başka sokaklara…
Ama bil ki
Bir insanın içindeki sevgi
Bazen bir şehrin gecesinden daha büyüktür.
Şimdi zaman ağır akıyor.
Takvimler değişiyor,
Mevsimler yoruluyor.
Ama içimde
O ilk günün sessizliği var hâlâ.
Bir bakışın
Bir ömre yetebileceğini
Senden öğrendim ben.
Ve anladım ki
Bazı sevgiler gürültüyle değil,
Sessizce büyür.
Kimse görmeden,
Kimse bilmeden,
Yavaş yavaş…
Kalbin en derin yerine yerleşir.
Eğer bir gün
Hayat bizi başka yollara savursa bile
Bilmeni isterim:
Benim hikâyemde
Başından sonuna kadar
Tek bir cümle yazılı olacak —
Bir ömür
Sen.