Şimdi veda vakti…
Ve bazı vedalar vardır ki insanın dilinden değil, kalbinin en derin yarasından dökülür.
Şimdi veda vakti…
Söylemesi kolay iki kelime ama içinde bir ömürlük kırık, bir ömürlük suskunluk saklı.
Bir zamanlar adını kalbime yazdığım, nefesime karışan o hikâyenin artık son satırına geldik.
Ben giderken ardımda sadece ayak izleri bırakmıyorum…
Yarım kalmış cümleler, içime gömdüğüm çığlıklar, geceye emanet ettiğim gözyaşları bırakıyorum.
Çünkü bazı ayrılıklar sessiz olur…
Ama içindeki fırtına insanı paramparça eder.
Şimdi veda vakti…
Belki senin için sadece bir kapıyı kapatmak,
Ama benim için içimde koskoca bir dünyayı karanlığa gömmek.
Bundan sonra adını anmayacağım belki…
Ama bil ki kalbimin en kırık yerinde bir hatıra gibi yaşayacaksın.
Çünkü bazı insanlar unutulmaz…
Sadece onsuz yaşamayı öğrenirsin.
Ve şimdi…
Son bir kez bakıyorum geride bıraktıklarıma.
Bir sevda,
Bir yıkım,
Ve susarak edilen en ağır veda…
Hoşça kal.
Ben seni affetmedim belki…
Ama artık kalbimi daha fazla acıtma diye
Seni içimde sessizce uğurluyorum.


Şimdi veda vakti…
Ama bazı vedalar tek bir cümleyle bitmez.
İnsan gider ama kalbi biraz daha kalır,
hatıraların içinde dolaşır…
Son kez dokunur gibi geçmişe.
Ben şimdi gidiyorum…
Ama bil ki giderken ardımda sadece sessizlik bırakmıyorum.
Bir zamanlar senin için atan bir kalbin
yorgunluğunu bırakıyorum bu geceye.
Çünkü insan en çok
değer verdiği yerde kırılıyor.
En çok sevdiği yerde yoruluyor.
Ve en çok “kalırım” dediği yerden
sessizce gitmek zorunda kalıyor.
Şimdi veda vakti…
Ne kavga var içimde,
ne de anlatacak gücüm kaldı.
Sadece ağır bir suskunluk var.
Bir zamanlar gözlerinde evim vardı,
şimdi yollarında yabancıyım.
Bir zamanlar adını dua gibi söylüyordum,
şimdi içimde yankı olan bir hatırasın.
Ve insan bazen
severken kaybeder her şeyi…
Ben seni severken
kendimi kaybettim.
Şimdi gidiyorum…
Arkamı dönüp bakmayacağım belki,
ama kalbimde bıraktığın iz
ömür boyu silinmeyecek.
Çünkü bazı vedalar vardır…
Kapı kapanır ama acısı kapanmaz.
Ve bu gece…
Ben sadece senden değil,
sana kurduğum bütün hayallerden de
veda ediyorum.
Hoşça kal…
Ben artık susmayı öğrendim.