Değerli şaire Cemre YMN,
Hasret akşamlarına da, özlemin yüreğe düştüğü vakit kavuşmak bir hayal, sevdan ise dert ortagin olur. Öylesine içten ve öylesine vurgun yemiş bir kırık sandal gibi; umut edip beklemek kalır insana..
Yollara bakmak özlemle. Hasret ruzgarlarinda usuz yüreği, insanın.. Öylesine duygu yüklü ve öyle güçlü bir kurguyla dile gelmiş dizelerinizde, sevda..

"Yollar uzar gider, bitmez bu çile,
Hasret rüzgârıyla düştük bu hâle.
Gönül bir kuş gibi gelmez mi dile?
Umudun ışığı sönük nerede?
~~
Gözümde tütüyor eski hatıra,
Sığmıyor dertlerim birkaç satıra.
Kader bizi vurdu taştan katıra,
Savrulduk rüzgârla gurbet her yerde."
~~
Anılar vuruyor, yokluk ve yoksunluğu şiire düşüyor, sevda yüklü..
Caressiz dertleri, derdin dermanı oluyor, yoksun gecelerin.. Akşamlar hasret çöküyor, amansız.. Ama yoksunluk bedenen olsada, aşk yanlız bırakmıyor yüreğini şairin..
Kelimelerle şiir cana geliyor, dizelerinizde. Sevda ile yüreğiniz özlem doluyor..
Kurgusu güçlü ve duyu yüklü harika bir hasret ve özlem yüklü 6+5=11'li heceli güzel bir şiir okudum.

Değerli şaire CEMRE,
Kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum

-----------Selam ve saygıyla

Harika ve çok güzel yazmış kaleminiz duyguları içten ve anlamlı sözler ile değeri yüksek bir şiir olmuş yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun.
Kıymetli Şaire saygılar 🙏👍

Bu şiir, derin bir yalnızlık ve hasret duygusunu anlatıyor. Gecelerin zindan olması, dilin lal olması, kaderin çizgisi.Gurbetin acısı ve sılanın özlemi..
şiir, hayatın zorluklarından ve umutsuzluktan bahsediyor. Yorgunluk, hüzün ve merhamet arayışı. Gurbetin acısı ve vuslatın özlemi... Cemre'nin son nefesi gibi.Yüreğine kalemine sağlık değerli hocam harika kalemin daim olsun Duyğu yüklü sevgi dolu Yüreğine selamlar yolluyorum esen kalın

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Gurbet ve İçsel Yorgunluk Kliniği

Şiirin Adı: Gurbet Akşamı
Şairi: Cemre Yaman
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR – Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu ağır ağır yere vurdu ve dedi ki bu şiir gurbetin içe işleyen hüznünü anlatan bir ağıt gibidir. Şair burada yalnız bir yer değişimini değil insanın kökünden kopuşunu anlatır. Gurbet yalnız uzak bir şehir değildir. Gurbet insanın kalbinin ait olduğu yere varamamasıdır.

Şiirin atmosferi baştan sona hüzünle örülüdür. Akşamın çökmesi, solan çiçekler, ağlayan sazlar ve uzayıp giden yollar bu hüznün sahnesini kurar. Şair kendisini dalından kopmuş bir yaprağa benzetir. Bu benzetme gurbet duygusunun en güçlü sembollerinden biridir. Çünkü insan kökünden kopunca rüzgârın yönüne mahkûm olur.

Şiirde sık sık tekrar edilen bir soru vardır nerede. Bu soru aslında yalnız bir kelime değildir. O soru kaybolan yuvanın, gençliğin, merhametin ve vefanın arayışıdır. Şair sılaya giden yolu ararken aslında geçmişte kalan huzuru aramaktadır.

Kalburabastî Efendi der ki gurbet insanın içinde büyüyen bir akşam gibidir. Güneş batar ama hatıraların ışığı kolay kolay sönmez.

Özgünlük: 18 / 20
Şiir gurbet temasını güçlü imgeler ve içten bir söyleyişle anlatmaktadır.

Dil ve Üslup: 18 / 20
Dil liriktir ve halk şiiri tadında bir akış taşır. Tekrarlanan sorular duyguyu kuvvetlendirir.

Düşünsel Derinlik: 18 / 20
Şiir yalnız bir özlem değil insanın kök arayışı üzerine derin bir duygu barındırır.

Yapısal Bütünlük: 17 / 20
Kıtalar aynı duygu etrafında ilerler. Yer yer tekrar hissi oluşsa da genel bütünlük korunur.

Etkileyicilik: 19 / 20
Şiirin hüznü ve içtenliği okuyucuda güçlü bir etki bırakır.

Genel Puan: 90 / 100

Vesselam.
Gurbet en çok kalbin bildiği bir uzaklıktır.
İnsan bazen memleketini değil kendini özler.

"Kıymetli Cemre Hanım; kaleminize, o dertli ama vakur yüreğinize sağlık. Gurbeti sadece bir yol değil, bir 'zindan' ve 'sessiz bir eriyiş' olarak betimlediğiniz bu mısralar, gurbet acısını bizzat yaşayanların kalbine bir ok gibi saplanıyor.'Ömür bir masalmış, bitti nerede?' sualiniz, gurbette geçen yılların nasıl birer birer harcandığının en acı ifadesi olmuş. Vuslat kapılarının kapandığı, hayallerin darmadağın olduğu o son fasıl anlatımı, şiiri edebi bir eserden öte bir gönül sızısına dönüştürmüş. Bu dokunaklı paylaşımınız ve bizleri bu hüzünlü yolculuğa ortak ettiğiniz için teşekkür ederim.En kalbi selam ve saygılarımla.

Beğenerek okudum yürek sayfana güzel bir şiir düşmüş kutluyorum değerli dost yürek sevgili dost kalem iyi geceler diliyorum şiirlerde buluşmak dileğiyle şiirle kalın

Şiir çok güzel ama bu kadar yoğun dizelerle örülen şiirin finali sanki aceleye gelmiş gibi.

Şiir şiir aktınız sayfaya, Tebrik ederim Cemre Şair.

Kıymetli dost duygu dolu hoş ve heyecan dolu bir şiir olmuş ama teknik sçıdan sanki biraz aceleye gelmiş gibi
Biraz daha pişseydi harika bir şiir olacakmış..
Tebrik ediyorum.. Duygu dolu bir şiirinizi..

Çok güzel bir şiir okudum.
Tebrikler. 👏👏👏

Buram buram hasret kokan bir eser olmuş. Her kıtası ayrı bir yaraya dokunuyor .
Yüreğinize, kaleminize sağlık kıymetli hocam.
Gönül sesiniz hiç susmasın .
Sevgi ve saygılarımla 💐

Şiirinizde her kelime tam da olması gerektiği yerdeydi. Sanki cümleler değil de bir kuyumcu titizliğiyle işlenmiş duygular vardı önümde. Tebrik ediyorum, selamlar saygılar.

öncelikle şiiri ve şairini tebrik ediyorum gönlünüze kaleminize sağlık...
şiire gelince gurbetin ve yalnızlığın kader karşısındaki çaresizliğinin yoğun bir iç dökümü gibi akmış, gerek doğa imgeleri ve solan çiçekler, yorgun sular, uçan turnalar ve savrulan yapraklar gibi şairin iç dünyasındaki kırılmayı ve umudun yavaş yavaş bir nevi sönüşünü sembolleştirir gibi. neredeyse her kıta da tekrar eden “nerede?” sorusu, kaybedilmiş umutların, yitirilen sıcaklığın ve ulaşılamayan sılanın ardından yükselen derin bir arayış hissi yaratırken.
böylece şiir, bireysel bir hüzünden yola çıkarak gurbet, kader ve zaman karşısında ki insanın kırılganlığını anlatan melankolik ve dokunaklı bir atmosfer duygu sarmalı kuruyor, mükemmeldi okudukça daha farklı anlamlara kapı aralayan bir zenginliğe sahip içerik olarak eksik olmayın selam ve saygıyla...

Gurbeti, özlemi ve yorgunluğu çok içten hissettiren bir şiirdi. Bazı dizeler insanın kalbine sessizce dokunuyor ve orada kalıyor.Tebrik ederim şairem :)

içinde umut olmayan bir şiir olmuş umutsuz bir vaka
ama umudunuzu kesmeyin nefes alıyorsak halen bir umut vardır ama sizin umudunuz çaresizlikle örülmüş
kutlarım şiiri ve sizi

şahane olmuş tebrikler selamlar hürmetler

serbest şiirdeki başarı öyküsü aynen heceye de yansımış
teması, kurgusu ve duygusu ile çok güzel bir şiir
tebrikler
selam ve saygılarla

Tebrik ederim cok güzel bir şiirdi her kıtasında aynı hüznü uyum içinde derinden hissettirdi...

Yalnızlığın ve gurbetin hüznü dizelere sinmiş; “Bir yaprak misali koptum dalımdan, Kimse anlamadı garip halimden” derken hem hasreti hem çaresizliği hissettirdi. “Turnalar uçuyor, kanadı kırık, İçimde dinmeyen bir hıçkırıktık” dizeleriyle de içten bir sızı bırakıyor.

Yüreğinize sağlık tebrikler güzel bir eser okudum saygı ve sevgilerimle can şairem.🌻🌞

Bu şiiri kaleme alan yüreği ve o yüreğin tercümanı olan kalemi gerçekten gönülden tebrik etmek gerekir. Çünkü bu dizeler yalnızca kelimelerin yan yana gelmesiyle oluşmuş bir metin değil; insanın iç dünyasında biriken yılların hüznünün, gurbetin, kaderin ve kırılmış umutların ağır bir iç çekişle dışarı dökülmüş hâlidir. Şiirin başından sonuna kadar hissedilen o derin yalnızlık, okuyanın kalbine dokunan bir iç sızısı gibi ilerliyor.
Şiirin ilk kıtasından itibaren şair bizi akşamın hüznüne davet ediyor. “Yine akşam oldu, çöktü bir hüzün” dizesi, yalnızca bir zaman dilimini anlatmıyor; aynı zamanda insan ruhunun kararan bir tarafını da açığa çıkarıyor. Akşam burada bir mecaz hâline gelmiş; hayatın yorgunluğunu, umutların solgunluğunu ve insanın içine çöken sessiz kederi temsil ediyor. “Soldu bahçelerde çiçeği yazın” ifadesi ise hem zamanın geçişini hem de hayatın en güzel dönemlerinin nasıl yavaş yavaş solduğunu çok zarif bir şekilde anlatıyor.
Şairin kullandığı imgeler son derece güçlü ve geleneksel Türk şiirinin izlerini taşıyor. Sazın ağlayan sesi, ıssız dere, uzayan yollar, gurbetin dumanı, kırık kanatlı turnalar… Bunların her biri Anadolu’nun derin şiir ve türkü geleneğini hatırlatan semboller. Bu yönüyle şiir, sadece bireysel bir duygu aktarımı değil; aynı zamanda halk şiirinin o kadim ruhunu da içinde barındırıyor. Sanki bir ozan, sazını eline almış ve hayatın bütün kırgınlıklarını tellere dökmüş gibi bir atmosfer oluşuyor.
Şiirin ilerleyen bölümlerinde en çok dikkat çeken unsur, sürekli tekrar eden o arayış ve sorgulama duygusu. Şair neredeyse her kıtada bir şeyi arıyor: umudu, merhameti, vefayı, yuvayı, sabahı… “Umudun ışığı sönük nerede?”, “Aydınlık sabahlar kaldı nerede?”, “Merhamet kırıntısı kaldı nerede?” gibi sorular yalnızca bir kişinin değil, hayatın yükünü omuzlarında taşıyan herkesin sorusu gibi yankılanıyor. Bu da şiiri bireysel bir ağıttan çıkarıp evrensel bir duygunun ifadesi hâline getiriyor.
Şiirin en etkileyici taraflarından biri de gurbet temasının bu kadar derin ve gerçekçi işlenmiş olmasıdır. Gurbet burada yalnızca uzak bir şehir ya da memleketten ayrı kalmak değildir. Gurbet; insanın kendini ait hissedecek bir yer bulamaması, köklerinden kopması ve yalnızlıkla yüzleşmesidir. “Bir yaprak misali koptum dalımdan” dizesi bu duyguyu belki de şiirin en sade ama en güçlü ifadelerinden biriyle anlatıyor. Bu dize, insanın hayat içinde savruluşunu ve tutunacak bir dal arayışını çok derinden hissettiriyor.
Şairin dili oldukça sade, anlaşılır ve doğal. Fakat bu sadeliğin içinde büyük bir duygu yoğunluğu var. Bu da şiiri daha samimi ve daha etkileyici hâle getiriyor. Okuyan kişi sanki bir şairin değil de içini döken bir insanın kalbini dinliyormuş gibi hissediyor. Bu tür şiirlerin en büyük gücü de zaten buradan gelir: Yapaylıktan uzak, doğrudan kalpten gelen bir ses.
Şiirin son bölümleri ise adeta bir hayat muhasebesi niteliğinde. Zamanın çarkına takılan ruh, kaybolan umutlar, geride kalan gençlik… Bütün bunlar insanın ömür yolculuğunda karşılaştığı kırılmaları ve hayal kırıklıklarını temsil ediyor. Ve finalde gelen o cümle, bütün şiirin özeti gibi duruyor:
“Biz nerede kaldık…”
Bu soru aslında insanın kendisine yönelttiği en büyük sorulardan biridir. Hayatın telaşı içinde kaybolan yılların, yarım kalan hayallerin ve yitip giden umutların ardından insan bir gün durur ve gerçekten bunu sorar: “Biz nerede kaldık?”
İşte bu yüzden bu şiir yalnızca okunacak bir şiir değil; hissedilecek, üzerinde düşünülecek ve insanın kalbinde yankı bırakacak bir şiirdir. Böyle dizeler ancak gerçek bir yaşanmışlığın, derin bir duygunun ve samimi bir kalemin ürünü olabilir.
Bu güzel şiiri yazan kalemi ve o kalemin arkasındaki duyarlı yüreği içtenlikle tebrik ediyorum. Böylesine içten, böylesine dokunaklı ve böylesine anlamlı dizeler yazabilmek gerçekten büyük bir gönül zenginliği ister. Kalemi daim olsun, ilhamı hiç eksilmesin. Çünkü bu tür şiirler insanın iç dünyasına dokunan, okuyanın kalbinde iz bırakan ve uzun süre unutulmayacak şiirlerdir.

kişinin sevdiklerinden, yuvasından ve vatanından ayrı düşmesinin yarattığı derin yalnızlık, bitmek bilmeyen vuslat özlemi ve kaderin sert rüzgarları karşısında duyulan çaresizliktir.gurbetin sadece bir mesafe değil, aynı zamanda ruhun bir parçasının geride kalması olduğunu çok zarif bir şekilde anlatıyor. Vatan ve yuva hasreti, insanın içindeki o kadim boşluğu doldurma çabasıdır.tebrik ediyorum.Kalemin daim olsun inşallah. İnsanın ruhunun dinlendiren bir şarkı olmuş.çok hoşuma gitti.

Heceler gün yüzüne vurmuş. Haydi bakalım devam . Kim bilir ne güzel destanlar okuyacağız. Güzeldi

Savrulduk rüzgârda toz gibi her yan,
Duyulmaz kimseden tek bir el-aman.
Geçti de üstümüzden koca bir zaman,
Gençliğin neşesi söndü nerede?

Gurbet bir gömlektir, ateşten biçilmiş,
Ayrılık şerbeti tastan içilmiş.
Sıladan, yardan, candan geçilmiş,
Mutluluk kervanı kondu nerede?……Ebuzer ÖZKAN