Belki de hiçbir zaman fark etmeyeceksin
Ama ben içimdeki seni ilmek ilmek büyütürken
Zamanın o eski ve yorgun aynalarında yüzünü arayıp
Avuçlarımda biriken o kimsesiz sessizlikleri
Mısraların kalbine gömmeyi bile
Beceremedim.!
Ben ne zaman kirpiklerimin çeperinde biriken geceyi dağıtmak istesem,
Ruhumun kırık fay hatlarını senin kıyılarına vurup
Gözlerinin o dipsiz girdabında
Kendimi kaybetmek istedim
Senin o buzdan kuleleri andıran amansız dilsizliğin düştüğü anda
Feryadımın kurak çöllerine
Ben gün ile gecenin yerini değiştirdim.!

Çünkü sevdiğim
Senin bir anlık yokluğun ki
Bana bir kıyamet gibiydi
Ve inan sevdiğim
Asırlar boyu bu kambur hasreti sırtımda taşısam da
Yine de çarpsa hayalin göğsümün kafesine
İçimden çaresizce dökülür
Senin bir hançer gibi sapladığın o zümrüt bakışların
Dökülür ömrümden.!!
Artık ben sustum gidiyorum
Sevdiğim.!
Giderken de kalbimin son çırpınışını
Bırakıyorum ayaklarının bastığı toprağa.!

Senin beni yarı yolda bırakışını değil
İlk sığınağım oluşunu hatırlayıp
Her şeye rağmen
Bu aşkın patikasında yürürken ayağımı kanatan
Kırık cam kırıkları değil de
Göğsümde taşıdığım o kutsal ağrıyı
Ve seni bir dua gibi ezberleyerek gidiyorum.!
Ama sen de sakın unutma
Sevdiğim.!
Ben bu masaldan sürülsem bile
Kaybetmek de dahildir kaderime diyerek
Yorgun bir gölge bıraktım soluna.
Hani diyorum sen adımı bir daha anmasan da
Beni hiç yaşanmamış saysan da
Ben senin gökyüzün kararmasın diyerek
Gidiyorum senden.!

Dedim ya sevdiğim
Artık sana son bir eyvallah bırakıyorum soluna
Bundan sonra
Tüm şafaklar senin
Tüm geceler benim olsun
Benim yokluğum senin yollarını açsın
Senin bensizliğin beni tüketsin
Seni bir an bile incitmeyen bu sessiz gidişim de
Benim son vedam olsun
Ve sen benim yüzümü bile
Hatırlamazken
Ben yine senin geçtiğin yolların her taşında
Bin kez kendimi kaybettim.

Sen aradığın o gürültülü mutluluğa
Ben de kendi yalnızlığımın kuyusuna giderken
Senin nefes almadığın bu şehirde
Bu hikaye de bitsin
Seninle başlayan bu zaman dursun artık
Şimdi ben de haykırayım diyorum da
Feryadıma duvar olan o sağır kalbine
Ama kırgınlık da;
Vazgeçiş de;
Öyle birkaç kelimeyle sığmaz ki sayfalara hani.!
Anlatsam da sen sezemezsin ki
Ne bir cümlede ne bir sitemde göremezsin ki
Kireç tutmuş o duygularınla
Söylesene feryadıma duvar olan sevdiğim
Şimdi ben senin bu gidişini
Hangi yaprak dökümüyle anlatayım ki?

Hangi satırda seni soldurayım
Hangi mürekkebe zehir olur ki adın
Şimdi ne söylesem
Dokunur mu sanki o mermer yüreğine,!
Her sözcük yetim kalır
Her feryadım sana masal olur
Ben neyi feda etsem de bu uğurda
Anlamaz senin o kapalı kapıların
Kendi ellerinle ateşe verip
Küllerini rüzgara savurduğun bir sevdanın
Nasıl yok olduğunu
Sen sezemezsin ki
Feryadıma duvar olmuş sevdam.!
Sen anlayamazsın ki.!!!
᭄͜͡🖤
Cemre yaman