rüzgar geçerken dalların arasından
adını anmasın kimse
sadece yapraklar bilsin

eyleme selam söyle

bir sabah erkenden
henüz kimse uyanmamışken
çimenlerin üstündeki çiy
kendi kendine parlasın

yüksek cümlelere gerek yok
bir pencere açılması yeter
içeri giren hava
birinin omzundaki ağırlığı
bir parça hafifletsin

eyleme selam söyle

bir tohum karanlıkta çatlasın
toprağın içinden yukarı
inatla yürüsün
kimse alkışlamadan

ben uzaktan bakayım
kırmızı sabırsızlığımla
ama yeşilin o ağır aklına
hayran kalarak

eylem bazen
birine susarak eşlik etmektir
bazen konuşmamak
bazen bir adım geri çekilmektir

eyleme selam söyle

eğer bir gün
gölgeniz biraz uzarsa
ve güneş tam tepenizdeyken
bir yaprak size serinlik ederse

bilin ki
benim kırmızım
o gölgede sakin durmayı öğrenmiştir

herkes maviyi sevdi yine
geniş ve uzak

ben kırmızı kaldım
ama eyleme selam söyleyin vahide hanım

yeşil çoğalsın
ben uzaktan
sessizce bakayım