Bu gece susalım biraz…
Kelimeler yoruldu çünkü.
Anlatmaktan, açıklamaktan, anlaşılmamaktan yoruldu.
Bu gece susalım…
Bırakalım kalbimiz anlatsın derdini.
Çünkü bazı acılar dile gelince hafiflemez,
tam tersine daha çok kanar.
Benim kalbim konuşsa bu gece,
ilk önce bir “neden” diye fısıldar.
Sonra uzun bir sessizlik çöker üzerine…
Çünkü cevabını bulamadığı sorularla dolu içi.
Bu gece susalım…
Gözlerimiz anlatsın uykusuzluğumuzu,
ellerimiz anlatsın tutunacak bir şey bulamayışımızı.
Yüreğimiz anlatsın nasıl yavaş yavaş eksildiğimizi.
İnsan bazen bağırmak ister ama sesi çıkmaz.
Çünkü en derin acılar çığlık atmaz,
sadece içten içe yakar.
Ve o yangını kimse görmez.
Bu gece susalım…
Belki kalbimiz konuşurken
biz de ilk defa gerçekten dinleriz kendimizi.
Kırıldığımız yerleri,
yarım kaldığımız cümleleri,
gidemediğimiz yolları…
Susmak kaçmak değil bazen.
Susmak, dağılan parçalarını toplamaktır.
Susmak, gözyaşını içine akıtmaktır.
Susmak, “çok yandım” demeden yanmaya devam etmektir.
Bu gece susalım biraz…
Çünkü bazı dertler anlatılmaz.
Sadece hissedilir.
Ve bazı yaralar sarılmaz…
Sadece kalbin içinde, sessizce taşınır.



Ve bazı geceler vardır…
Sabah olmayacakmış gibi uzar.
Saat ilerler ama acı yerinde kalır.
Ne azalır ne diner,
sadece insanı yavaş yavaş içine çeker.
Bu gece susalım biraz daha…
Çünkü konuşursak ağlarız,
ağlarsak dağılırız.
O yüzden en iyisi kalbimizin içinde
usul usul kanamak.
Kalbim diyor ki;
“Ben bu yükü tek başıma taşımaktan yoruldum.”
Ama kime anlatacak?
Kim gerçekten duyacak içindeki sızıları?
İnsan en çok da anlaşılmadığında kırılıyor.
En çok da “iyiyim” derken içi paramparça oluyorsa acıyor.
Gülümseyip geçmek kolay sanılıyor…
Oysa o gülümsemenin altında
koca bir enkaz yatıyor.
Bu gece susalım…
Belki yıldızlar şahit olur halimize.
Belki karanlık örter gözyaşımızı.
Belki Allah duyar içimizden geçenleri
biz dile getirmeden…
Çünkü bazı dualar kelimesizdir.
Bazı çığlıklar sessizdir.
Bazı vedalar söylenmeden yaşanır.
Bu gece susalım biraz…
Kalbimiz anlatsın derdini.
Belki de en doğru söz,
hiç söylenmeyendir.