Dertler derya olmuş da ben kıyısında boğulmuşum.
Ne yüzmeyi biliyorum artık, ne de kıyıya çıkacak gücüm var.
Her dalga bir hatıra vuruyor göğsüme,
her hatıra biraz daha batırıyor beni.
Bir zamanlar küçücük sandığım acılar,
şimdi uçsuz bucaksız bir deniz gibi önümde.
Gözyaşım tuz olmuş, karışmış o deryaya…
Hangisi benim, hangisi kader bilmiyorum.
Gece oluyor, karanlık üstüme çöküyor.
Sanki bütün yıldızlar sırtını dönmüş bana.
Bir umut arıyorum dalgaların arasında,
ama umut dediğin şey de yorulmuş benden.
Dertler derya olmuş…
Ben ise bir sandal kadar kırılgan,
bir yaprak kadar savunmasızım.
Rüzgâr hangi yana savurursa oraya gidiyorum.
Kimse bilmez insanın içindeki fırtınayı.
Dışarıdan bakınca suskunluk,
içimde kopan kıyameti gizliyor.
Bir gülüşün arkasına sakladım bütün yangınımı.
Ve şimdi soruyorum kendime:
Bu derya bir gün diner mi?
Yoksa ben mi alışırım bu sonsuz acıya?
Dertler derya olmuş…
Ama bil ki,
en derin denizlerin bile bir kıyısı vardır.
Belki ben o kıyıyı göremiyorum,
ama içimde hâlâ küçücük bir inat var:
Batmayacağım…
Ne kadar ağır olursa olsun bu acı,
yine de nefes almaya devam edeceğim.



Dertler derya olmuş…
Ben hâlâ ortasında, bir başıma kürek çekiyorum.
Kollarım yorulmuş,
yüreğim paramparça.
Her kulaçta biraz daha geçmişe batıyorum,
her nefeste biraz daha yanıyorum.
Bazen diyorum ki;
insan bu kadar acıyı nasıl taşır?
Bir kalp kaç kırılışa kadar dayanır?
Kaç gece sabaha çıkmadan sabreder?
Sustum…
Çünkü anlatsam da kim anlayacak?
İçimde kopan fırtınayı hangi söz dindirecek?
Hangi el tutacak beni bu karanlık suda?
Dertler derya olmuş,
ben artık gözyaşımı saklamıyorum.
Ağlamak da bir çaredir bazen,
insan boğulmasın diye taşırır içini.
Ama bil ki…
Bu kadar karanlığın içinde bile
bir damla ışık arıyorum.
Bir ses, bir nefes, bir “geçecek” sözü…
Belki bugün değil,
belki yarın da değil…
Ama bir gün bu fırtına dinecek.
Bu derya sakinleşecek.
Ve ben…
Bu kadar batıp çıkmanın ardından
bir kıyıya vuracağım.
Yaralı ama hayatta.
Yorgun ama dimdik.
Çünkü insan
ne kadar acı çekerse çeksin,
içinde küçücük bir yaşama isteği varsa
o derya onu yutamaz…