​BİR YANIM..
​Bir yanım suskun,
Bir yanım kırgın,
Bir yanım siyahtır...
Diğer yanım ise;
Hiç yaşanmamış çocukluğumun hayali,
Hiç söylenmemiş sözlerin ağırlığıyla dolu.
​Gözlerimde biriken bulutlar dağılmaz,
Çünkü bir yanım hep gece, bir yanım hep uçurumdur.
Yorgunum;
Kendi içimde verdiğim savaşların gürültüsünden,
Dışarıya verdiğim sessizliğin sahteliğinden.
​Kırık dökük umutlar taşıyorum cebimde,
Bir yanım veda, bir yanım hep boşluktur.
Bir yanım hatıra, bir yanım sensizlik,
Bir yanım ise unutuluştur...
​Bir yanım bekleyiş, bir yanım tükeniş,
Bir yanım hiç gidilmemiş yolların yorgunudur.
Hangi kapıyı çalsam ardında hep aynı sis,
Hangi yöne dönsem yüzüm hep sana doğrudur.
​Kelimelerim var boğazımda düğüm düğüm,
Korkularım var her gece koynumda büyüttüğüm.
Bir yanım hala o küçük çocuk,
Bir yanım çoktan bu hayattan sürgün...
​Artık ne güneşin doğuşu teselli eder beni,
Ne de yıldızlar dindirir içimdeki bu sönmez yalnızlığı..
Çünkü bir yanım hep eksik,
Bir yanım hep mahşer, bir yanım sonsuz bir vedadır...
​Ve nihayet;
Ne tren bekliyorum bu Gar da, ne de bir yolcu,
Kendi içimde kaybolan o meçhul yolun sonuyum.
Bir yanım toprağa sığınan bir veda..
Bir yanım ebedî bir uykunun son durağında..

Alper KARACOBAN