BEN GİDİYORUM

Kendine iyi bak, ben gidiyorum...
Geri dönüşü olmayan yolda,
İnce ince yürüyorum.
Çocukluğumun, gençliğimin,
İlk sevdalarımın geçtiği;
Efkar Tepesi’ni, Kars Köprüsü’nü,
Melikşah Caddesi’ni, Kızlar Çeşmesi’ni...
Ardahan Lisesi’ni
Ve seni sevdiceğim;
Hepsini geride bırakarak gidiyorum.
​Yaşanan o güzel sevdaları sana bıraktım,
Kendine iyi bak, ben gidiyorum...
Geri dönüşü olmayan o ince yolda,
Sessizce yürüyorum.
Ve senden son kez özür diliyorum...
​Yalnızçam’ın rüzgarını aldım sırtıma,
Kura Nehri gibi durgun ve dertli akıyorum.
Gözümde bir damla yaş, gönlümde koca bir yara,
Kalesi mahzun kalan o şehre bakıyorum.
​Sular soğuk akacak artık Kızlar Çeşmesi’nden,
Belki bir kuş konacak Millet Bahçesi’ne...
Ben koparken bu toprağın kadim neşesinden,
Sığındım anıların o bitmez gölgesine.
​Karlı dağlar ardında silinirken suretim,
Sana son bir elveda, şehre son vasiyetim...
Ardahan’da buz tutsun bu bitmez hasretim,
Ben benden geçerek, meçhule gidiyorum.
​ELVEDA SEVGİLİM, BEN GİDİYORUM

Alper KARAÇOBAN