Mühür gözlüm…
Gözlerine baktığımda sustu bütün kelimeler.
Sanki kader, kalbimin tam ortasına adını mühürlemiş gibi…
Ne sökebiliyorum seni içimden,
ne de vazgeçebiliyorum.
Mühür gözlüm…
Senin bakışların bir kapı değil, bir yazgı.
Bir kere içine düşenin çıkamadığı,
karanlığında bile huzur bulduğu bir yazgı.
Gözlerin konuşur,
ben susarım.
Çünkü bazı bakışlar vardır,
insanı hem yakar hem iyileştirir.
Senin gözlerin gibi…
Ne zaman uzaklaşsan,
içimde bir boşluk büyür.
Ne zaman adını duysam,
kalbim yerinden kalkacak gibi olur.
Bil ki mühür gözlüm,
ben seni sadece sevmedim…
Ben seni kalbime yazdım.
Silinmez bir yazı gibi.
Zaman geçse de solmayan,
acıtsa da vazgeçilmeyen bir yazı gibi…
Ve eğer bir gün herkes giderse hayatımdan,
senin gözlerin kalır içimde.
Çünkü bazı insanlar sevilmez sadece…
Ömür boyu taşınır.



Bazen gece yarısı uyanıyorum,
hiçbir ses yok, hiçbir hareket yok…
ama kalbim senin adını anıyor.
Demek ki insan, yanında olmayana da alışamıyormuş;
varlığı kadar yokluğu da yaşayan bir yara oluyormuş.
Sana dokunamadığım günler,
hayata da dokunamıyorum sanki.
Kalabalıkların içinde yürürken bile
eksik bir yanımla geziyorum.
Kimse anlamıyor ama ben biliyorum;
insanın içindeki boşluk, en çok sevdiğinin şekline benzer.
Mühür gözlüm…
Ben seni bekleyenlerden değilim sadece,
ben seni içimde taşıyanlardanım.
Gelsen de sensin, gelmesen de sensin.
Unutmak istesem kalbim izin vermez,
hatırlamasam ruhum darılır.
Belki kavuşmak nasip olmaz,
belki aynı gökyüzüne bile ayrı şehirlerden bakarız…
ama bil ki
ben seni hayatımdan değil, kaderimden sevdim.
O yüzden zaman geçer, mevsimler değişir,
insanlar gelir gider…
ama bazı isimler vardır,
dua gibi kalpte kalır.
Seninki gibi…



Ve bir gün…
her şey diner belki.
Sesler susar, kalabalıklar dağılır,
ben yine kendimle kalırım.
İşte o an anlarım;
insan bazılarını yanında yaşatmaz,
içinde yaşatır.
Mühür gözlüm…
Ben seni unutamadığım için değil,
silemediğim için sevmedim.
Sen bende bir hatıra değil,
bir ömür oldun.
Belki yollarımız hiç kesişmeyecek yeniden,
belki adını sadece içimden söyleyeceğim…
ama kalbimdeki yerin
hiç kimseye nasip olmayacak.
Çünkü bazı sevgiler kavuşmak için değil,
insanı değiştirmek için gelir.
Ve sen…
beni bana bile yabancı bırakacak kadar derin,
ama vazgeçemeyeceğim kadar bendin.