Senden habersiz sensizlik semalarındayım ben.
Göklerdeki kederi senden başkası yaratamaz.
Yaşamıma bile tahammül edemiyorken sen,
Beni senden başkası yakmış olamaz.

Kandan akan mermileri düşündükçe insan,
Ruhun damarlarını görmeye çekinir.
Lakin insan mevhumunu bilen birine sorsan,
Aşktan kalanları anlatmaya çekinir.

Ben tekilim, yalnızım, bir başımayım.
Hicranı yaşamadan ölmüş bir adamım.
Eğer ki bir şey ifade ediyorsa aciz yaşamım,
Ben, benden geriye kalanlarım.

Bir şeyleri anlatmaya çalışmak da çaresizlik.
Bir yerlerde bir şeyler olmak da.
Şiir yazarken oluşunca bitmez sessizlik,
Zaman benim için aniden durmakta.

Ben dünyaları karıştırım, ne olduğumu bilemem.
Ölümüme tanıklık etmişlere sorun.
Ben ölümleri karıştırırım, doğru düzgün ölemem.
Yaşamımı görmüş olanlara sorun.

Senden kalan bir şeyleri hissetmemek,
İmkansızın şiirce tanımıdır belki de.
Lakin seni yeniden yanımda istemek,
İmkansızın arşa çıkmış halidir kalbimde.

Sen bilmedin ahvalimi, ben dayanamadım.
Sensiz kalmaya çok da fazla alışamadım.
Ben seninle miydim diye de sorarsan eğer,
Ben senden başkasına aşkla bakamadım.