Senden oluşan binlerce putum var.
Secdenin en âlâsını sende tattım.
Bir Tanrı kalmıştı karşıma almadığım,
Ben huzur içinde cehenneme vardım.

Muteber kalan benim kubbemde sensin.
Senden ötesi nafile ve sonsuz bir kalabalık.
Sene-i devriyesinde sensiz yanmamın,
Sana kalan tek hediyem olur bu sigaralık.

Benim nazarımda sen her yerdesin, her şeysin.
Buna cehennem de dâhil azizim, kaçamazsın.
Gözlerimde var olmaya devam ettikçe sen,
Ne kadar uğraşsan da huzuru bulamazsın.

Meyime sedandan eklerim, bir daha uyanmam.
Benim için yaşamanın en tatlısı da budur.
Tanrı bana nefes aldırırsa bana rağmen,
O zaman inanırım ki, aşkı en iyi bilen odur.

Notlarımı tuttuğum defter sana benziyor artık.
Sensizlik bana seni anlattırıyor, ne bileceksin?
Göz pınarlarım kurudukça her lanet gün,
Yalvardığın Tanrı’ya nasıl hesap vereceksin?

İfadede nazar yok, sende merhamet arıyorum.
Senle karnımın doyduğu zamanları özledim.
Hasıl yapmak için sana ihtiyacım varken,
Ben cihanın bahtsız köşelerinde seni izledim.

İnançsızlık senfonim bitti, şef olarak gitmelisin.
Belki benden sonra bu orkestra sana kalır.
Senden yapılan putları kullanırsan eğer,
Sana tapanlar sevdayı bulduğunu sanır.