Sen karadeniz, bense yorgun bir gemi
Sende bulurum dinmiş fırtınaları
Adını anınca dökülür içimdeki keder
Varlığın, ömrümdeki en güzel değer
Nasılsın diye sormuyorum sana
Çünkü çok seviyorum seni
Biliyorum ki sen hayatında mutlusun
Aynı zamanda umutlusun
Benim gibi karamsar bakmıyorsun hayata
Yüzüne bakıp görebiliyorum mutluluğunu
Gözlerinin güldüğünü
Hatta neler düşündüğünü bile
Sussam da içimde binlerce çığlık
Ruhum senin aydınlık yolunda yürür
Kalemim kağıda küsse de bazen
Yüreğim nefeste seni mühürler
Yazmak için başladığımda
Hemen sen gelirsin aklıma
Gözlerindeki sevgiye vurulup kalırım
Ellerim sana ulaşmak istediğinde
Asılı kalır sana dua ederim
Sonra sözlerin iner aklıma
Sevginle yüreğimde saklı kalırsın
Yüzüne bakınca konuşamam
dilim tutulur
Söylemek istediklerimin özetidir
Şu sayfaya aktardığım sözler
Bazen geceleri anlamsız acılar yakar beni
Karanlıktan korkmaya başlarım
Ellerime sıcaklığın değince
Birden rahatlarım varlığını anlarım
​Güneş doğmasa da olur artık odama
Senin gülüşün yeter bu karanlığıma
Bir dua gibi sakladım seni avuçlarımda
Kimse dokunamaz, kalbimdeki eşsiz yerine
YEŞİLIRMAK