6
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
182
Okunma
Şehir sustu,
biz susamadık.
Ses verdik karanlığa,
enkaza değil, umuda seslendik:
“Sesimi duyan var mı?”
Bir nefes için bekledik,
bir işaret için sabahladık.
Ellerimiz titredi,
dualarımız ayakta kaldı.
Kimisi uykusunda kaldı,
kimisi annesinin sesinde
Kimi okul çantasını bıraktı,
kimi yarınını.
Sıralar eksildi,
sokaklar dar geldi,
şehir kendine sığmadı.
Saatler durdu,
çünkü sizi sayamadı.
Zaman geri adım attı,
çünkü acıyı taşıyamadı.
Onlar toprağa değil,
rahmete emanet edildi.
Biz geride
hatırlamakla sınandık.
Rabbim,
Bu dünyada yarım kalan nefeslerini
katında tamamla.
Mekanlarını cennet eyle.
Bize de her duada
anmayı nasip et.
Emaneti taşımayı öğret
Cennet kuşları
Kalplerde yaşıyorsunuz
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz