Devası da vardı hayatın onca sorun olsa da
Bir gölgesinde olmaktı mesele güneş açtığında
Hayal meyal ancak hafızamdadır tüm detay
Anlamak istedinse de bedel ister bu yoktur kolay.

Bir kollayanlar vardı bu düzlemde özneleri bedelle
Bırak kibrini artık silkelen de gerçekleri de dinle
Ve sendeki bu agresif çıkışlar bitmelidir kanımca
Hayat bir şekilde herkesin çakrasını zorlar, anlatır ya.

Tren bekleyen yolcu gibiyizdir kiminde, öyle garip
Hangi zamanda ne yöne gidileceği ise o da nasip
Ve sen ey can, bir yanın cüretkar ve sınırsızdır
Şu diğer yanındadır değerin, özün saf, bemberraktır.

Bir iner bir çıkarsın dalgada yüzen yaprak misali
Nihayet anlayacaksın elbette gördüğün derinliktir
Ta dibe vurduktan sonra evrilir kibrin olur vicdani
Fanilikte bir güzel iz bırakamadan gidişler yok mu
Tüm zenginlikle varoluşa bu durum esaslı zalimliktir.

Ne sevenlerin vardı ölümüne ve zamansızca öylece
Kimi umuruna getirmezdi seni kimi unutamaz
Yüklenirdi hayatı senin yerine ve severdi özgece
Ya değer olurdun artarak, büyüyerek, durdurulamaz
Güzele yönelen dokunuşlar vardır, bil ki unutulamaz.

Güne gelişindeki emekler vardı unuttun çoktan da
O özneler ödediler bedeli doğam sayısız şafakta
Bir selam vermeden de geçtiklerin var neylersin
Seni sen yapanları tanısaydın, anlasaydın bir keşke
İstesen de ulaşılmazdalar artık, sen de bilmeyeceksin.

Bir vefa, merhamet, dertlerden azat olma yoluymuş
Nihayeti esenliğe varan tercihler özverilerle dolmuş
Halihazırdaki durum, yoğrulmuş dünden güne dokunmuş
İstikamet üzere gidenlerin hali elbette bir başka da
Dünleri boşa harcayanlar da vardı, zaman insafsız
İnsan nasıl yaşar ki gelecekten bihaber, öylece umarsız.

Bitimlerin her dem yaşanmakta olduğuydu gerçek
Karanlıkların ardından doğacaktı şafakla o gelecek
Vazgeçmeden yürümek vardı serde, yürüyecektin
Uzasa da menzil güzele değecekti, bilmeyeceksin.

Oğuzhan KÜLTE