Bastık yıllarca bağrımıza bir yalanmış
Bir düşmekmiş mesele şimdi anladık
Yıllara mı üzülsem vicdana mı yoksa
Ömür koskoca talan, elleri bomboş kaldık.

Yar demek dilde midir öylece bir söz
Nasıl bakar ki eza ederken bir çift göz
Kanayan da durulur, dağılır da sisler
Şimdiki hale bakıp edilemez zulümler
Ve dindiğinde fırtına bak ki ne ettin
Sen ta o zaman benden ebeden gittin.

Durmaz ağızdan çıkan sözler ortada
Kurutur nehri, gölü ve dahi derya olsa
Ne yazık giden günler geri de gelmez
Nifaktan doğanlar bir şafak asla sökmez.

Ta yürekten bir sevgi olmasaydı bu
Taşır mıydı yıllar yılı suyunu, ağaç kururdu
Yoksa yürekte sevdadan esen yeller
Asla bilemezsin neymiş gerçek sevgiler.

Dünya yıkılsa gelmezdi de umuruma
Bir darlanış ki bu can dar ağacında
Ve son nefese kadar da sözümdeyim
Giydim hırkasını gurbetin bir acayip yerdeyim.

Özünden sever gölge ozan, çıkarsız
Sevda değmez her yüreğe üzülmeyesin de
Mantığın bittiği yerde yeşerendir o vefayla
Umut yitse de bekler yine de umutla...

Ne ilkiyim bu yolun ne son olacağım
Nihayetinde bir kabre ben de konacağım
Suçsa sevmek, tutkuyla hem de ölümüne
Kopsun son söz sevgiden yana biteviye...

Oğuzhan KÜLTE